Σάββατο, 2 Νοεμβρίου 2013

#Tiff54 Το παράξενο χρώμα που έχουν τα δάκρυα του κορμιού σου / L’Étrange Couleur des larmes de ton corps (3.5*/5)

Κάθε χρόνο στο φεστιβάλ υπάρχει μια ταινία που ξεχωρίζει από το κοινωνικό φεστιβαλικό mainstream και το μινιμαλιστικό, παγκόσμιο δράμα. Μία ταινία που είναι τόσο καθαρόαιμα genre που ξεχωρίζει από μίλια και αυτομάτως γίνεται το αξιοπερίεργο της διοργάνωσης. Πρόπερσι ήταν το «Beast» του Boe. Πέρυσι ήταν το «Berberian Sound Studio» του Peter Strickland. Και φέτος είναι η δεύτερη δουλειά των δημιουργών του «Amer», με τον τίτλο κατευθείαν από τα 70ς «Το παράξενο χρώμα που έχουν τα δάκρυα του κορμιού σου».

Όπως μπορείς να καταλάβεις, οι Hélène Cattet και Bruno Forzani δεν έχουν αποχωριστεί την αγαπημένη τους δεκαετία ούτε στην δεύτερη ταινία τους. Και πώς αλλιώς να το δείξουν καλύτερα παρά ανοίγοντας και κλείνοντας την ταινία τους με δύο συνθέσεις του Bruno Nikolai από το soundtrack του «Tutti I colori del buio (All the colors of the dark)» του Sergio Mantino, ή αν το θες στα ελληνικά «Διεστραμμένη στα νύχια του Σατανά» (είπαμε, τίτλοι των 70ς, δεν είναι τέλειοι;). Και τα «Magico incontro» και «Sabba» δεν είναι τα μόνα στοιχεία του φιλμ του Martino, που αναφέρονται στο φιλμ των Βέλγων δημιουργών. Η πρωταγωνίστρια του "περίεργου χρώματος..." παίρνει το όνομά της από την σταρ της φιλμογραφίας του Martino (και σύζυγο του παραγωγού αδερφού του) Edwige Fenech. Μόνο που στο φιλμ των Cattet και Forzani, η Edwige εξαφανίζεται αφήνοντας τον άνδρα της να την αναζητεί μέσα σε μια τρελή πολυκατοικία, όπου η παράνοια είναι η μόνη σταθερά.

Όπως και στο Amer, όσοι ψάχνουν λογική αφήγηση θα απογοητευθούν. Όσοι αντίθετα γοητεύονται από την υποβλητικότητα των εικόνων, λογικό είναι να αποδεχθούν θετικά την οπτική ευρεσιτεχνία των δημιουργών. Έντονα χρώματα, split screen, ασπρόμαυρες εμβόλιμες σκηνές, επαναλήψεις στιγμιοτύπων, καθρέφτες, παιχνιδίσματα με τα είδωλα συνθέτουν έναν κόσμο μαγικό όπου σχεδόν τίποτα δεν βγάζει απτό νόημα. Τα παιχνίδια του μυαλού και η υποκειμενική αίσθηση της πραγματικότητας είναι τα κύρια στοιχεία που δίνουν ζωή στο φιλμ. Γι’ αυτόν τον λόγο, οι δύο κορυφαίες σκηνές του φιλμ είναι εκείνη όπου θύμα, θύτης και μάρτυρας εναλλάσσουν ρόλο και ταυτότητα σε ένα σουρεαλιστικό παιχνίδι επανάληψης και εκείνη όπου ένα δεύτερο επίπεδο της πραγματικότητας αποτυπώνεται μέσα από μία καταδίωξη γυρισμένη σε ασπρόμαυρη φωτογραφία και τις σκοτεινές γωνίες της πολυκατοικίας.

Δε θα ήταν υπερβολή αν πούμε πως το φιλμ είναι ένα αμάλγαμα στοιχείων Dario Argento (στην αποτύπωση του φόνου και το αριστοτεχνικό μοντάζ, στα έντονα χρώματα σε μαύρο φόντο που κάνουν neon μπλε το δέρμα και κατακόκκινο το αίμα), Jesús Franco (στον ερωτισμό πίσω από τους φόνους και τις μουσικές επιλογές, το φάντασμα της Soledad Miranda είναι σαν να κυκλοφορεί μέσα στην ταινία) και Roman Polanski (η «Αποστροφή» και ο «Ένοικος» έρχονται κυρίως στο νου, με τα παιχνίδια του μυαλού να αποδεικνύονται ακόμα πιο επικίνδυνα από το λεπίδι του δολοφόνου).

Σίγουρα θα υπάρξουν εκείνοι που θα το βρουν ανούσιο λόγω υποτυπώδους σεναρίου. Εξάλλου, κάθε σκηνή είναι απλά η αφορμή για ακόμα ένα οπτικό τρικ των σκηνοθετών. Όμως, θεωρώ ότι υπάρχουν κάποιες ταινίες, όπου το στυλ είναι αυτοσκοπός. Και το «Παράξενο χρώμα…» είναι μία από αυτές και το λέω για καλό. Δεν ξέρω αν η συγκεκριμένη προσέγγιση των Βέλγων σκηνοθετών θα είναι επ’ αόριστο αποτελεσματική, όμως, η εικαστική τους ικανότητα ακόμη αποζημιώνει για την έλλειψη ισχυρών σεναριακών ικανοτήτων. Εξάλλου, μιλάμε για πειραματικό σινεμά κι αν δε δεις ένα τέτοιο φιλμ στο φεστιβάλ, πού αλλού θα το προτιμήσεις; 

Η ταινία προβάλλεται το Σάββατο 2 Νοεμβρίου στον Τζον Κασσαβέτη στις 15:00 και σε επανάληψη την Παρασκευή 8 Νοεμβρίου στις 15:00 στην Τώνια Μαρκετάκη.

Bonus: Πόσο υπέροχη η αφίσα της ταινίας.


3 σχόλια:

  1. Ωραίο ως βίντεο κλίπ, αλλά όχι ώς ταινία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλή ταινία που αποτίει και φόρο τιμής στα giallo κυρίως των 70s.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αγαπάω giallo, δεν γινόταν να μην αγαπήσω και αυτή την ταινία!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...