Venice Film Festival 2012: Wadjda Review

H 12χρονη Wadjda μεγαλώνει στην πρωτεύουσα της Σαουδικής Αραβίας του σήμερα, πρόθυμη να μη χάσει την ενεργητικότητα και την αισιοδοξία της σε ένα περιβάλλον που δεν ευνοεί τίποτα από τα δύο, ειδικά στις γυναίκες. Στόχος της να αγοράσει ένα ποδήλατο για να κάνει κόντρες με τον φίλο της Abdullah, γεγονός που την βάζει συνέχεια σε μπελάδες στο σχολείο χαρακτηρίζοντας την συμπεριφορά της περιθωριακή και ασεβή. Η Wadjda όμως αποφασισμένη να τα καταφέρει θα παίξει με τους κανόνες της κοινωνίας και θα λάβει μέρος σε έναν διαγωνισμό ανάγνωσης του Κορανίου, ώστε να κερδίσει τα χρήματα για να αγοράσει το ποδήλατο και να πραγματοποιήσει το όνειρό της.

Venice Film Festival 2012: At Any Price Review

Ο Ramin Bahrani παρουσιάζει στη φετινή Βενετία μια ταινία σαφώς μεγαλύτερου βεληνεκούς από τις προηγούμενές του (Man Push Cart, Chop Shop και Goodbye, Solo) χωρίς όμως να ξεφεύγει από την συνήθη θεματική του, που βάζει στο επίκεντρο του φιλμ τις επιλογές και τα διλήμματα που αντιμετωπίζουν οι ήρωές του, ειδικά σε σχέση με τα προσωπικά θέλω τους, τις ανάγκες της οικογένειας και τις γενικότερες επιταγές ενός άγραφου ηθικού κώδικα. Τουλάχιστον στην θεωρεία, καθώς στην πράξη αυτή η αλλαγή στην τάξη μεγέθους φαίνεται να στέρησε από το At any price όλη την λεπτότητα και τον λυρισμό που χαρακτήριζε την προηγούμενη φιλμογραφία του σκηνοθέτη.

Venice Film Festival 2012: Tango Libre Review

Ο Fernand (Sergi Lopez) και ο Dom είναι κρατούμενοι στις ίδιες φυλακές και μοιράζονται την ίδια γυναίκα, την Alice. Οι τρεις τους, μαζί με τον γιο της Alice, αποτελούν μια ιδιότυπη οικογένεια αλλά τα προβλήματα ξεκινούν όταν η εκείνη γνωρίζει στα μαθήματα tango τον JC, που προκύπτει ότι είναι φύλακας στο ίδιο σωφρονιστικό ίδρυμα που βρίσκονται οι Fernand και Dom. Το ιδιότυπο ερωτικό ...τετράγωνο θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις καινούριες ισορροπίες και το tango θα αποδειχθεί ο καταλύτης όλων των επακόλουθων αντιδράσεων.

Venice Film Festival 2012: The Iceman Review

Βλέποντας το Iceman, σχεδόν ευχόμουν να ξανανοίξει το Alter για να μπορέσει να το προβάλλει ένα βράδυ Τρίτης-Τετάρτης, κοντά στις 9 με 10 η ώρα, με το θράσος που αρμόζει σε αυτό το υποπροϊόν ταινίας. Μπορεί να το τολμούσε και το Star, αλλά όχι πριν από τα μεσάνυχτα, ίσως μετά από ένα επιεισόδιο του Νόμος και Τάξη. Σε κάθε περίπτωση όμως, πρέπει δει κάποιος το Iceman για να πιστέψει το μέγεθος της B-movίλας, της τηλεοπτικότητας και των πολύ κακών hairstyles που το χαρακτηρίζουν.

Venice Film Festival 2012: Betrayal (Izmena) Review

Εκείνη είναι καρδιολόγος. Εκείνος της κάνει μια συνηθισμένη επίσκεψη για τσεκ-απ. Εκείνη θα του αποκαλύψει ότι η γυναίκα του έχει σχέση με τον άντρα της. Κάθε ίχνος σταθερότητας στη ζωή τους μόλις καταστράφηκε.

Venice Film Festival 2012: Superstar Review

Ο Martin Kazinski (Kad Merad) είναι ένας κοινός μεροκαματιάρης μέχρι την ημέρα που ξυπνάει, παίρνει το μετρό ως συνήθως, γίνεται αποδέκτης του περίεργου βλέμματος μιας γυναίκας, του ζητούνται αυτόγραφα και ξαφνικά, χωρίς προηγούμενο, η αντιμετώπιση του κόσμου προς αυτόν γίνεται αντίστοιχη με εκείνη ενός superstar. Ο κόσμος τον κυνηγά στον δρόμο, τα βίντεο που τον απεικονίζουν πετυχαίνουν δεκάδες χιλιάδες hits στο youtube και οι προσωπικές παιδικές του φωτογραφίες γίνονται αντικείμενο ενδιαφέροντος από τον υπόλοιπο κόσμο. Παράλληλα, μια τηλεοπτική παράγοντας, η Fleur (Cécile De France) αναλαμβάνει να "βοηθήσει" τον Martin να καταλάβει γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δε θα είναι και προς όφελος της ίδιας και της εκπομπής της. Καλώς ήρθες στον χώρο της δημοσιότητας, κύριε Kazinski.

Venice Film Festival 2012: The Reluctant Fundamentalist Review

Όταν στην Lahore του Πακιστάν απαγάγεται ένας καθηγητής του τοπικού πανεπιστημίου, οι υποψίες στρέφονται αμέσως στον επίσης καθηγητή, αν και ιδιαίτερα νέο, Τσανγκέζ Καν (Riz Ahmed). Όσο Αμερικανοί πράκτορες ετοιμάζονται να κάνουν ένοπλη έφοδο για να τον αιχμαλωτίσουν, ενας δημοσιογράφος (Liev Schreiber) καταφέρνει επιτέλους να τον συναντήσει για την συνέντευξη που κυνηγούσε καιρό, την στιγμή που το κοινωνικό κλίμα είναι ήδη τεταμένο εν μέσω φοιτητικών αναταραχών. Ποιος είναι τελικά ο Τσανγκέζ Καν και γιατί κατάφερε να συγκεντρώσει το ενδιαφέρον όλων αυτών των ανθρώπων;

La Biennale di Venezia: Φώτα, κάμερα, 69o Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας.

Μία βδομάδα πριν το φεστιβάλ σηκώσει αυλαία και δώσει επίσημα την έναρξη του φθινοπωρινού βομβαρδισμού από πιο καλλιτεχνικές -θεωρητικά- ταινίες, συγκεντρώσαμε τις ταινίες από όλα τα παράλληλα τμήματα της φετινής Mostra και, όπως αρμόζει σε κάθε μεγάλο φεστιβάλ, το ντιεξομπλογκ ξεχώρισε τις προσωπικές του πολυαναμενόμενες συμμετοχές στο line-up. Περισσότερο νηφάλιο και λιγότερο επιφανειακά λαμπερό από ότι τις προηγούμενες χρονιές, για πρώτη φορά υπό την καλλιτεχνική επίβλεψη του Alberto Barbera, το φεστιβάλ επιχειρεί φέτος να προβάλλει τις καινούριες δουλειές καταξιωμένων δημιουργών αλλά και εντυπωσιακά (ελπίζουμε) ντεμπούτα σκηνοθετών που έχουν στόχο την παρουσίαση καινούριων τάσεων, ιδεών και ανόθευτων δημιουργιών. Παράλληλα, με 20 περίπου συμμετοχές από γυναίκες σκηνοθέτες, επιχειρεί να δώσει απάντηση στην κριτική που αντιμετώπισε το φεστιβάλ Καννών για την έλλειψη γυναικείων φωνών, ευελπιστώντας να το βγάλουν ασπροπρόσωπο. (Σημ.: οι επιλογές έχουν γίνει με καθαρά προσωπικά κριτήρια και η σειρά είναι κάπως αξιολογική)

The Dark Knight Rises Review και το τέλος μιας ολόκληρης τριλογίας

Αυτό που κατάφερε ο Christopher Nolan με τους τρεις Batmen δεν είναι μικρή υπόθεση. Ανέλαβε ένα παρηκμασμένο franchise στην χειρότερη στιγμή του, επιχείρησε να προσδώσει έναν αέρα αληθοφάνειας και σοβαρότητας (ακόμα περισσότερο από ότι ο Bryan Singer των X-Men) σε ένα καθαρά φανταστικό σκηνικό και, το δυσκολότερο από όλα, επεδίωξε να αναβιώσει την πίστη του κοινού στους ήρωες της DC, την στιγμή που η Marvel φαινόταν να έχει την μια επιτυχία μετά την άλλη. Και ανάμεσα σε όλα αυτά, κατάφερε να μην εξαφανιστεί ως δημιουργός και οραματιστής ανάμεσα στις επιταγές ενός στούντιο.

Η προσπάθεια δούλεψε πολύ καλά στο Batman Begins, όπου είχαμε ένα ικανοποιητικό και συνοπτικό origin story, ένα πλήρες character arc που σαν βασική θεματική είχε τον φόβο ως σύμβολο και κίνητρο ταυτόχρονα, την δημιουργία μιας ολόκληρης πόλης και της αποδόμησής της και σε γενικές γραμμές την δημιουργία του ιδεολογικού πλαισίου στο οποίο ο Nolan θα επέστρεφε και στα επόμενα επεισόδια της ιστορίας του. Στο Dark Knight τα πάντα ανέβηκαν επίπεδο. Η δομή απέκτησε μεγαλύτερη συνοχή θυμίζοντας την ανάπτυξη ενός graphic novel παρά αυτή των μικρότερων αλληλένδετων συνεχόμενων ιστοριών μιας ongoing σειράς, η θεματική ξέφυγε από τον φόβο και αγκάλιασε την έννοια του χάους και η ερμηνευτική προσέγγιση του Heath Ledger ως Joker αποδείχτηκε ικανή για να τον καταγράψει για πάντα στα (τραγικά) βιβλία της ιστορίας. Οι προσδοκίες για το τρίτο και τελευταίο μέρος της τριλογίας πλέον είχαν διογκωθεί επικίνδυνα αλλά, όπως ήδη είπαμε, ο Nolan τελικά αναδεικνύεται θριαμβευτής.

Newsflash, μέρος δεύτερο: Έκδοση κλεισίματος καλοκαιριού

Η επικαιρότητα τρέχει, αναπάντεχα γεγονότα συγκλονίζουν τον παράλληλο κόσμο της κινηματογραφικής πραγματικότητας και, αν και τίποτα δεν συγκρίνεται με την ανάβαση του Muntz στο Ziggurat (Up, 2009), αυτά είναι τα πρωτοσέλιδα στα οποία καλό θα ήταν να ρίξεις μια ματιά, πριν ανοίξεις την πόρτα και βρεθείς απρόσμενα αντιμέτωπος με το καινούριο δολοφονικό σχέδιο στο Gotham City ή την συγκινητική γέννηση ενός γλυκύτατου μικρού τερατακίου με πέντε κεφάλια, που πραγματικά έφερε δάκρυα χαράς στους γονείς του.