Κι εγώ που νόμιζα ότι τα είχα χάσει (τα σκίτσα)...

Ψάχνοντας στα συρτάρια και τις ντουλάπες για κάτι παλιά προγράμματα, ξέθαψα τα σκίτσα μου που νόμιζα εδώ και καιρό χαμένα. Ξέρετε, μετά, τι συνέβη, με έπιασε η νοσταλγία και τα σχετικά (γύρω στα 17 ήμουν ;)) Please, να είστε επιεικείς γιατί πρόκειται να γίνετε μάρτυρες ενός δείγματος από αυτά σε πρώτη παγκόσμια θέαση (καλά, εντάξει υπερβάλλω...). Let the Show Begin!

Red Carpet Awesomeness: Dogtooth Glam

 

Απλά... stunning. Ελπίζω σε λίγες ώρες να είναι και Οσκαρούχοι. Έχω feeling. Αλλά μπορείς να το πεις και απλή αισιοδοξία ;)  Επίσης, αγαπώ το ύφος της Labed. Θεά.

(Η φωτό από το Reuters)

Aπονομή βραβείων! Τι στο πηγάδι χάμω ουρήσαμε εμείς;

Βραδιά Όσκαρ απόψε και ήρθε η ώρα η κατάλληλη να απονείμουμε κι εμείς τα δικά μας βραβεία! Χωρίς λοιπόν επιπλέον καθυστερήσεις, στρώνουμε την πορφυρή Μπουχάρα και ξεκινάμε!

The Long Walk: 10 ταινίες με πολύ... περπάτημα

Ηθοποιός σημαίνει φως. Και πολλή ταλαιπωρία. Σωματική ταλαιπωρία. Να παίρνεις τα βουνά και τα λαγκάδια, βιώνοντας το δράμα του χαρακτήρα που υποδύεσαι, όπως στην προκειμένη περίπτωση. Ακολουθούν 10 ταινίες στις οποίες οι ηθοποιοί (και όχι μόνο) κέρδισαν στο βιογραφικό τους αρκετά... χιλιόμετρα και μαζί και δυο-τρία βραβεία (αν ήταν τυχεροί).

REVIEW The Way Back: Εμπρός προς τα πίσω

Μέσα στην πληθώρα καινούριων τίτλων στους σινεμάδες της γειτονιάς σου αυτή τη βδομάδα, εμφανίζεται και η τελευταία ταινία του Peter Weir (The Truman Show, Picnic at Hanging Rock, Dead Poets Society), ενός σκηνοθέτη όχι και τόσο παραγωγικού αλλά σίγουρα με χαρακτηριστική και ιδιαίτερη ματιά. Στην πρώτη του, λοιπόν, ταινία μέσα σε 8 χρόνια, ο Αυστραλός σκηνοθέτης βάζει τους ηθοποιούς τους να διασχίσουν ολόκληρη σχεδόν την Ασία με τα πόδια. Και όντως πέφτει πολύ περπάτημα. Αλλά ΠΟΛΥ περπάτημα.

REVIEW Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives: Ο Θείος απ'την Ταϊλάνδη

Tην βδομάδα που βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες ένα από τα καλύτερα έργα της σεζόν, κυκλοφορεί και το φεστιβαλικότερο φετινό όλων, ο θείος Μπούνμι, που εκτός των άλλων, θυμάται τις προηγούμενες ζωές του αλλά δεν ξεχνά να πηγαίνει και στις Κάννες, από όπου έφυγε θριαμβευτής και με έναν χρυσό φοίνικα στις αποσκευές το προηγούμενο καλοκαίρι.

REVIEW Winter's Bone: Χειμώνας στην καρδιά

Είχαμε γράψει τότε: "Η απότομη ενηλικίωση, η μοναξιά ενάντια σε όλον τον κόσμο, η απόλυτη μάχη για την διάσωση της οικογένειας με κάθε κόστος. Η Jennifer Lawrence κεντά και η σκηνοθέτης Debra Granik βασίζει πάνω της μία ταινία φαινομενικά στερημένη από συναίσθημα, ακριβώς όπως και η πρωταγωνίστριά της, αλλά με πολύ θάρρος, θράσος και τόλμη. Από τις 24 Φλεβάρη στους κινηματογράφους" E, μάντεψε. The Time Has Come.

Almodóvar's La Piel Que Habito: 5 νέα Poster To Die For (κυριολεκτικά)

Ξέρω ότι χθες σου έκανα κακό, οπότε για να επανορθώσω σου παρουσιάζω τα ολοκαίνουρια πόστερ της τελευταίας ταινίας του Pedro Almodóvar με τίτλο La Piel Que Habito, ή αν θες αγγλιστί The Skin That I Inhabit, η οποία σηματοδοτεί και την επιστροφή του Antonio Banderas στα πλατό του Ισπανού σκηνοθέτη. Είσαι μόλις ένα κλικ μακριά.

Καινούριο έκτρωμα από τον Dario Argento... σε 3D!

Ο πρώην μαιτρ του τρόμου, Dario Argento, έχει αναπροσαρμόσει τον πήχη.

Άθλιες ερμηνείες; Check.
Ανύπαρκτο σενάριο; Double-check.
Υποτυπώδης σκηνοθεσία;. Gazillion-check.

Τώρα και σε 3D! Θες να δεις την αφίσα-υπερπαραγωγή του καινούριου του δημιουργήματος;
Η αισθητική απλά... δεν περιγράφεται!

Το Φαρ Ουέστ... αλλιώς: 10 Western στο μίξερ

 

Η σημαντικότερη κυκλοφορία της εβδομάδας ήταν χωρίς αμφιβολία το Αληθινό Θράσος (True Grit), που ήταν και μια επιστροφή στο κλασικό, και ίσως παλιομοδίτικο, είδος του western. Το Αληθινό Θράσος ακολούθησε πιστά τους κανόνες του είδους, κάτι που δεν έκαναν, όμως, οι επόμενες 10 ταινίες που αποφάσισαν να μπλέξουν τους καουμπόηδες ήρωές τους σε πιο... πρωτότυπες καταστάσεις.