#blogovision 2011: No 12. Dum dum girls - Only in dreams

Θεσσαλονίκη, λίγο μετά τα μεσάνυχτα. Ο Βαρδάρης έχει ήδη κατεβάσει αισθητά την θερμοκρασία, τα κιτρινισμένα φύλλα στροβιλίζονται σε όλη την πόλη, ο κόσμος είναι ελάχιστος και όμως, το Bedroom Eyes που ηχεί στα αυτιά έχει την μοναδική ικανότητα να με γυρίζει στις πιο θερμές καλοκαιρινές αναμνήσεις. Κι αν δεν το καταφέρει υπάρχει και το Always Looking. Και το Just A Creep. Και το...

The Story So Far...
13. The Decemberists - The King Is Dead

14. Feist - Metals
15. Foster the people - Torches

16. St. Vincent - Strange Mercy

17. Apparat - The Devil's Walk

18. EMA - Past Life Martyred Saints

19. Cults - Cults

20. Metronomy - The English Riviera

#blogovision 2011: No 13. The Decemberists - The King Is Dead

Μάλλον το folk άλμπουμ με το περισσότερο crossover potential, το The King is Dead των Decemberists βγήκε κάπου εκεί τον Γενάρη και μου κράτησε συντροφιά για όλον τον χειμώνα. Ποτέ υπερβολικά folk, με αρκετές δόσεις mainstream και - τολμώ να πω - ποπ επιρροών, είναι η κατάλληλη συντροφιά για όλες τις εποχές του χρόνου. To This is why we fight και το Down In The Water θα ήταν οι κορυφαίες στιγμές του άλμπουμ αν δεν έκλεβε τις εντυπώσεις από το πουθενά το κρυφομελαγχολικά κεφάτο Rox In The Box και οι πάνω από 100 ακροάσεις που του έκανα.

The Story So Far...

14. Feist - Metals
15. Foster the people - Torches

16. St. Vincent - Strange Mercy

17. Apparat - The Devil's Walk

18. EMA - Past Life Martyred Saints

19. Cults - Cults

20. Metronomy - The English Riviera

#blogovision 2011: No 14. Feist - Metals

Με το πέμπτο άλμπουμ της, η Καναδή Feist την είδε αλλιώς. Περισσότερο εσωτερικό, μελαγχολικό, λιτό, χωρίς την τσαχπινιά ενός My Moon My Man αλλά ευαίσθητο, ειλικρινές και στην τελική αληθινό, το Metals είναι ο δίσκος για εκείνο το πρωινό της Κυριακής που δεν θέλεις να κάνεις τίποτα παρά να κάτσεις δίπλα στο τζάκι. To A Commotion θα ήταν η καλύτερη στιγμή αν δεν υπήρχε το σπαρακτικό Graveyard σχεδόν στην αρχή του δίσκου.

The Story So Far...

15. Foster the people - Torches

16. St. Vincent - Strange Mercy

17. Apparat - The Devil's Walk

18. EMA - Past Life Martyred Saints

19. Cults - Cults

20. Metronomy - The English Riviera

Around The Globe On A Reel X-Mas Special: 8+1 Χριστουγεννιάτικες ταινίες (που δεν μιλούνε αγγλικά)

Christmas, Natale, Noël, Navidad, Jul, Kurisumasu, Χριστούγεννα. Άη Βασίλης, St. Nikolaus, Santa Claus. Το πνεύμα των Χριστουγέννων ξεχνάει τα αγγλικά του και μέσα από επτά ευρωπαϊκές ταινίες και μία ασιατική εξασκείται στις ξένες γλώσσες. Around the World on a Reel Special X-mas Edition, αμέσως μετά το άλμα.

#blogovision 2011: No 15. Foster the people - Torches

Προσπαθώ ώρα τώρα να βρω να γράψω κάτι αλλά αδυνατώ. Και αυτό γιατί ακούω ξανά το Torches, νιώθω ευφορία και απλά δεν είναι ανθρωπίνως δυνατό να συγκεντρωθώ. Το (σχεδόν απόλυτα -γκουχ γκουχ- rapture) sing-along χιτ της χρονιάς, Pumped Up Kicks, τα εξίσου ανεβαστικά Helena Beat και Call it what you want, το τερματιστικά ποπ Houdini αλλά και το περισσότερο συγκρατημένο Waste δεν αφήνουν περιθώρια σκέψεων. Απλά αφέσου στον ρυθμό.

The Story So Far...
16. St. Vincent - Strange Mercy
17. Apparat - The Devil's Walk
18. EMA - Past Life Martyred Saints
19. Cults - Cults
20. Metronomy - The English Riviera

#blogovision 2011: No 16. St. Vincent - Strange Mercy

Εντάξει, μπορεί το Chloe In the Afternoon να μην είναι και το πιο ανεβαστικό ξεκίνημα για πρωί Δευτέρας. Το Cruel, όμως, με όλη την παιχνιδιάρικη διάθεσή του είναι. Η Annie Erin Clark, κατά κόσμον St. Vincent, είναι ειλικρινής, άμεση και ερμηνεύει χωρίς υπερβολές ταξιδιάρικες μελωδίες που σου δίνουν κουράγιο για το υπόλοιπο της εβδομάδας. Άκου και το Year of the Tiger κι επέστρεψε στη δουλειά. Αρκετά χασομέρησες.

The Story So Far...
17. Apparat - The Devil's Walk
18. EMA - Past Life Martyred Saints
19. Cults - Cults
20. Metronomy - The English Riviera

#blogovision 2011: No 17. Apparat - The Devil's Walk

Ανήκω κι εγώ σε αυτούς που έπρεπε να περιμένουν μέχρι το 8ο άλμπουμ των Apparat για να τους ανακαλύψουν. Το απίστευτα ταξιδιάρικο Candil De La Calle χώθηκε άμεσα στην playlist, το The Soft Voices Die ακολούθησε σχεδόν ακαριαία και στη συνέχεια όλο το άλμπουμ έγινε καθημερινή ανάγκη. Είναι περιττό να πω ότι οι ψυχαναγκασμοί μου επιβάλλουν να βρω πλέον όλοι την δισκογραφία τους.

The Story So Far...
18. EMA - Past Life Martyred Saints
19. Cults - Cults
20. Metronomy - The English Riviera

#blogovision 2011: No 18. EMA - Past Life Martyred Saints

Βάλε το Milkman στο ipod και ξεκίνα να τρέχεις μέχρι να ξεμείνεις από ανάσα. Εναλλακτικά, βάλε το Marked και κάτσε στο πιο πολυσύχναστο μέρος της πόλης σου παρατηρώντας τον κόσμο που περνά. Η ΕΜΑ είναι το απόλυτο soundtrack για στιγμές απομόνωσης και περισυλλογής. Και έχει την μαγική δύναμη να μην απαγκιστρώνεται εύκολα από το μυαλό σου. Δεν το λες και λίγο.

The Story So Far...
19. Cults - Cults
20. Metronomy - The English Riviera

#blogovision 2011: No 19. Cults - Cults

Από τις πρώτες νότες του Abducted ξέρεις ότι ακούγοντας αυτόν τον δίσκο θα περάσεις καλά. Και αυτό όντως συμβαίνει για τα επόμενα 33 λεπτά. Απίστευτη συνοχή, συνεχής ενέργεια κι έντεκα σύντομα αλλά δυναμικά τραγούδια, προσφέρουν μία ακρόαση που χωρίς να το καταλάβεις ξαναρχίζει από την αρχή και ξαναρχίζει χωρίς να θυμάσαι να πατήσεις το stop. Walk at night, Go Outside αλλά και το έντονα νοσταλγικό bumper ξεχωρίζουν λίγο περισσότερο από το υπόλοιπο σύνολο.

The Story So Far...
20. Metronomy - The English Riviera

#blogovision 2011: No 20. Metronomy - The English Riviera

Το άλμπουμ των Metronomy είναι η δόση καλοκαιριού που χρειάζεται κάποιος για να αντέξει κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Με ποπ, ανάλαφρες μελωδίες, μια διάχυτη ειρωνεία πίσω από τις νότες και εύθυμα φωνητικά σε πρώτο πλάνο,  το The English Riviera σε προκαλεί να αναπολήσεις, να θυμηθείς και να χορέψεις στην καρέκλα σου χαζεύοντας τις θερινές φωτογραφίες. Καλύτερες στιγμές το The Look, Everything goes me way, The Bay και Corinne.