Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου 2015

Νύχτες Πρεμιέρας 2015 Review: How to Win at Checkers (Every Time) του Josh Kim

Ορίστε πώς μπορείς να κάνεις μια ταινία ενηλικίωσης να φαντάζει (και να είναι) φρέσκια και επιτακτική και ουσιώδης, χωρίς απαραίτητα να επαναπροσδιορίζεις τα πάντα από την αρχή. Γιατί εδώ θα βρει κανείς την γνήσια σύγκρουση του "πρέπει" με τι είναι ουσιαστικά σωστό, την αμφιταλάντευση ανάμεσα στο καθήκον και την επιθυμία, την σκληρή συνειδητοποίηση των πρώτων ενήλικων αποφάσεων απέναντι στην αφέλεια της εύκολης λύσης και την διακριτική πολιτικο-κοινωνική τοποθέτηση μιας ολόκληρης κοινωνίας που έχει έμφυτη την διαφθορά στην ίδια την δομή. 

Και όλο αυτό μέσα σε ένα πολύπλοκο LGBT πλαίσιο, που δεν χρησιμοποιείται ως τρικ αλλά παραμένει ως δομικό στοιχείο του περιβάλλοντος της ταινίας, χωρίς να θέλει να προσφέρει "αιχμηρές" προφάσεις στην ιστορία. Στο τέλος, ξεκάθαρες απαντήσεις μπορεί να μην υπάρχουν, όμως, όλες οι διαδρομές βγάζουν νόημα, τα διλήμματα εμφανίζουν μια άμεση κρισιμότητα και το μέλλον προκύπτει αβέβαιο, χωρίς εύκολα διαχωρίσιμες εναλλακτικές διαδρομές: όλα τα παραπάνω ενδείξεις ότι κάτι έχει γίνει πολύ καλά στην σκιαγράφηση της αφήγησης.

Ο Josh Kim, εξάλλου, καταφέρνει να ισορροπήσει τις πολλαπλές αφηγήσεις της ταινίας χωρίς να κάνει το φιλμ να φαίνεται φορτωμένο ή προορισμένο να εξιστορήσει απλά μια εξωτική παραξενιά, δίνοντας εξαιρετική προσοχή στην ίδια την κοινωνία που γεννάει τις συνθήκες για την ιστορία, κάνοντας κάθε εξέλιξη να μοιάζει φυσική εξέλιξη της αμέσως προηγούμενης. Ταυτόχρονα, η αφήγηση του φιλμ είναι από μόνη της στιβαρή και στηρίζει ικανά την ιστορία, χωρίς να βολεύεται στην συνήθη παγίδα του "είδους", η οποία είναι η ασαφής σκιαγράφηση των χαρακτήρων που ύπουλα προσπαθεί να εξισορροπηθεί από το τοπικό φολκλόρ.

Με αυτό τον τρόπο, η ιστορία δύο αδερφών που προσπαθούν να ενηλικιωθούν και να επιβιώσουν στην Ταϊλάνδη του πρόσφατου χθες (πρώτος σταθμός σε αυτό, η αποφυγή της στρατιωτικής θητείας του μεγαλύτερου, στόχος που θα βάλει και τους δύο αναπόφευκτα σε μπελάδες) διατηρεί την ιδιαιτερότητά της αλλά επικοινωνεί σε ένα παγκόσμιο κοινό που μπορεί (χάρη στην τρυφερή ματιά της) να κρατήσει τα οικουμενικά στοιχεία της αφήγησης και να την κάνει δική του. Επομένως, οποιεσδήποτε ατασθαλίες στην εξέλιξη (οι συνήθεις προδοσίες ή ηρωικές ατυχίες που περιμένει να δει κανείς φυσικά και δεν απουσιάζουν) μπορούν να συγχωρεθούν και, τελικά, να οδηγήσουν το φιλμ στην γενική (στα φεστιβαλικά πάντα όρια αποδοχή), κάτι που η ταινία δικαιωματικά το αξίζει. (3,5*/5)

Η ταινία προβάλλεται την Παρασκευή, 2 Οκτωβρίου στις 18:00 στον κινηματογράφο Δαναός 1 και σε επανάληψη το Σάββατο, 3 Οκτωβρίου στις 18:15 στον κινηματογράφο Odeon Όπερα 2.

Περισσότερες κριτικές από τις 21ες Νύχτες Πρεμιέρας, εδώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...