Τρέφω μια ιδιαίτερη αδυναμία για ταινίες που πειραματίζονται
με την φόρμα. Το αποτέλεσμα σίγουρα δεν μοιάζει να είναι εγγυημένο αλλά αυτός ο
κίνδυνος και η ανάληψη του ρίσκου είναι που δίνουν στην επιτυχία (αν έρθει) έναν
ξεχωριστό αέρα. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα, ακόμα και αν το τελικό αποτέλεσμα
δεν είναι και ακριβώς λόγος διαφήμισης της ταινίας, οι ευγενείς προθέσεις της αρχής
απαλύνουν τις όποιες αρνητικές εντυπώσεις.
Τις τελευταίες μέρες, για παράδειγμα, στις Νύχτες Πρεμιέρας παρουσιάστηκαν δύο ταινίες, που ακριβώς λόγω αυτού του πειραματισμού αγαπήθηκαν πολύ περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς (ή και ενδεχομένως να άξιζαν). Όμως, αυτή είναι η πραγματική νίκη στο σινεμά: όταν το κοινό αποδέχεται τις ειλικρινείς προθέσεις και τα περιορισμένα μέσα σου, αρκεί να τα συσκευάσεις σε μια δημιουργική και πρωτότυπη συσκευασία. Οι περιπτώσεις του "You and the night (Les rencontres d' apres minuit)" και του "Much Ado About Nothing" έχουν παραπάνω κοινά από όσα φαντάζεται κανείς, τελικά.






