Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Newsflash, μέρος έβδομο: "Crisis! Murder! Showtime!"

H κινηματογραφική επικαιρότητα δεν σταματά ποτέ και, αισίως, το Newsflash του Frame Game φτάνει στην έβδομη έκδοσή του, δίνοντας έμφαση σε... οικονομικές ειδήσεις και νέα από το αστυνομικό δελτίο, σε εξώφυλλα, που είτε "τσαλακώνονται" υπό το βάρος των εξελίξεων, είτε βάφονται κυριολεκτικά στο αίμα, γιατί κανέναν δεν έβλαψε ποτέ λίγη κινηματογραφική εξτραβαγκάντζα. Και όλα αυτά, όσο ο Υπέροχος Γκάτσμπι επιλέγει να επενδύσει στους"ουρανοξύστες του μέλλοντος", στοχεύοντας στον ουρανό αλλά αγνοώντας όσα δημιούργησαν τον άνθρωπο που κατέληξε να είναι, ακριβώς όπως κάνουν και οι πιο καταραμένοι ήρωες της σινεφιλικής πραγματικότητας μέχρι να καταλήξουν νεκροί στην πισίνα τους ή στην απόλυτη επιτυχία. Γιατί στον κινηματογράφο, ευτυχώς για εμάς, μέση λύση δεν είναι δυνατό να υπάρξει.

Δευτέρα, 21 Ιουλίου 2014

Corn Island, Paris of The North, Adventure: Στιγμιότυπα από το φεστιβάλ του Karlovy Vary 2014


Αν και δεν ανήκει στην τριπλέτα των "μεγάλων ευρωπαϊκών φεστιβάλ", ούτε χαρακτηρίζεται από την αιχμηρότητα του φεστιβάλ του Ρότερνταμ, το φεστιβάλ του Karlovy Vary παραμένει ο χώρος όπου ταινίες (σε ευρωπαϊκή ή παγκόσμια πρεμιέρα) που δεν έχουν την δυνατότητα να ξεχωρίσουν ανάμεσα στα άλλα μεγάλα φεστιβάλ (κυρίως λόγω χαμηλού προφίλ), καταφέρνουν να ξεκινήσουν την φεστιβαλική τους πορεία, χωρίς υπέρμετρες πρότερες φιλοδοξίες ή προσδοκίες, απλά παρουσιάζοντας με αυτοπεποίθηση τη δουλειά τους (πχ, το περσινό αγαπημένο "A Field in England" ξεκίνησε το 2013 από εδώ την πορεία του ενώ το μεγαλύτερο βραβείο είχε κερδίσει "To μεγάλο τετράδιο"). Φέτος, την μεγαλύτερη διάκριση κατέκτησε το "Corn Island", ένα φιλειρηνικό δράμα δύο μόλις χαρακτήρων, το οποίο καταφέρνει με λιτά μέσα να αποτυπώσει μια συγκινητική ιστορία ανάμεσα στον χρόνο και τις εποχές, που αφορά τόσο τον πόλεμο όσο και την ίδια την ενηλικίωση. Παραδοσιακά, τις ταινίες του Karlovy Vary τις συναντάμε ξανά στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης του Νοέμβρη, όμως, μέχρι τότε, ας πούμε μερικές πρώτες λέξεις για τις ταινίες, που έφτασαν ήδη μέχρι τα μάτια μας.

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Planet of the Apes: The Complete Series

Με αφορμή την κυκλοφορία του Dawn of the Planet of the Apes την ερχόμενη Πέμπτη, είπα να περάσω το Σαββατοκύριακο βλέποντας και τις πέντε ταινίες της αρχικής σειράς (το remake του Burton δεν πιάνεται) και να καταγράψω τις εντυπώσεις μου στο Letterboxd (πήγα και λίγο θάλασσα, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας). Αυτό που βγαίνει ως συμπέρασμα, είναι ότι παρά την φανταστική αρχή και το χλιαρό φινάλε, το Planet of the Apes Saga παραμένει σε όλη τη διάρκειά του μια τολμηρή σειρά, πρόθυμη να πάρει ρίσκα, να επανεφεύρει τον εαυτό της αλλάζοντας μορφή από ταινία σε ταινία (ποιος θα περίμενε ότι μετά το ολοκληρωτικής καταστροφής φινάλε της δεύτερης ταινίας, θα είχαμε ακόμη τρεις συνέχειες;), να φλερτάρει με την κωμωδία και την απόλυτη μαυρίλα ταυτόχρονα, να εξερευνήσει την ίδια την έννοια της ανθρωπότητας και να ενσωματώσει ένα σύνολο πολιτικών, θρησκευτικών και ιδεολογικών παρατηρήσεων στην αφήγησή του, που, μπορεί να χάνονται μέσα σε κατά στιγμές φτηνά εφέ και προβληματικές εκτελέσεις αλλά, αναδρομικά, φαντάζουν εξαιρετικά καίρια, και τελικά να δημιουργήσει ένα σύμπαν που περνάει από την Κοσμογονία μέχρι την Αποκάλυψη (όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά) και ξανά από την αρχή. Πάμε να τα δούμε αναλυτικά.

Τρίτη, 8 Ιουλίου 2014

Mid-Year Top10: Οι καλύτερες ταινίες του (μισού) 2014

Για να προλάβω όσους μισούν τις λίστες και αφορίζουν κάθε εμφάνισή τους με οποιαδήποτε αφορμή, να εξηγήσω απλά ότι αυτή που ακολουθεί δεν αποτελεί αξιολογικής κατάταξη καταγραφή των αντικειμενικά καλύτερων φιλμ του πρώτου μισού του 2014 αλλά οι δικές μου αγαπημένες κινηματογραφικές στιγμές αυτής της περιόδου, ή αλλιώς οι ταινίες που κατέγραψαν στην μνήμη μου τα περισσότερα συναισθήματα ή/και έκαναν την καρδιά μου να χτυπήσει γρηγορότερα. Όπως έγινε και για το 2013 (πρώτο μισό, δεύτερο μισό, φεστιβαλικές αγάπες), το Frame Game επιχειρεί να κοιτάξει πίσω στον χρόνο και να ξεχωρίσει τις ταινίες ανεξαρτήτως είδους, προέλευσης ή μεγέθους παραγωγής, γεγονός που οδηγεί στην κοινή παρουσία στην λίστα μιας φονικής εξωγήινης στην Σκωτία, ενός ασταμάτητου τρένου σε ένα μετα-αποκαλυπτικό περιβάλλον, όχι ενός αλλά δύο ζευγών ομοίων ανθρώπων αλλά και μιας σουρεαλιστικής αυτοβιογραφίας, η οποία λογικά θα βρει επιτέλους φέτος τον δρόμο για τις αίθουσες . Φυσικά, τα σχόλια είναι ανοιχτά για να μοιραστείς κι εσύ μαζί μας ποιες ταινίες σου τράβηξαν μέχρι τώρα περισσότερο την προσοχή. Διαφωνίες, όπως πάντα, καλοδεχούμενες.

Πέμπτη, 3 Ιουλίου 2014

Books in movies, Vol. I: Οι κινηματογραφικοί ήρωες αγαπούν την λογοτεχνία.

Το Frame Game ξεσκονίζει το φιλμικό του αρχείο, ξεχωρίζει μερικούς από τους πιο διαβαστερούς ήρωες της κινηματογραφικής πραγματικότητας ενός ολόκληρου αιώνα και καλεί τον ειδικό @ZlatkoGr, curator του υπερεπιτυχημένου So little sleeping and so much reading, να εξηγήσει γιατί αυτές οι μικρές, καθημερινές λογοτεχνικές στιγμές τους έχουν τόσο μεγάλη σημασία.

"Όλοι έχουν τις μικρές τους κινηματογραφικές αδυναμίες. Η δική μου είναι να βλέπω κόσμο να διαβάζει στη μεγάλη οθόνη.

Τρίτη, 1 Ιουλίου 2014

Photo Album της εβδομάδας: Calvary του John Michael McDonagh

"Calvary" είναι η αγγλική απόδοση του "Γολγοθά", που, προέρχεται ετυμολογικά από την λατινική απόδοση του "Κρανίου τόπος", δηλαδή Calvariæ Locus. "Calvary" είναι, όμως, και ο τίτλος της νέας ταινίας του John Michael McDonagh (του The Guard), αδερφού του μάλλον πιο γνωστού Martin McDonagh (του In Bruges και των Seven Psychopaths), και το πιο πρόσφατο δείγμα του πόσο μεγάλος ηθοποιός είναι ο Brenδan Gleeson. Το βασικότερο, όμως, είναι ότι το "Calvary" είναι μια από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...