Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Strikeforce Morituri: Οι μελλοθάνατοι αντεπιτίθενται.

Κάτι που ίσως δεν γνωρίζουν οι αναγνώστες αυτού του μπλογκ, τρομάρα μου, είναι πως εκτός από την αγάπη για τον κινηματογράφο, τρέφω και μια ιδιαίτερη λατρεία για τα comics.  Πού και πού, καταφέρνει να βρει τον χώρο να εκφραστεί και εδώ (όπως σε αυτό το αφιέρωμα στο ιστορικό, πλέον, Planetary) αλλά για όποιον ενδιαφέρεται, όλες οι κριτικές για τις νέες κυκλοφορίες ανεβαίνουν αντισυμβατικά με τη μορφή διαλόγου στο διαβόητο γκουλτουρομπλογκ του Μανώλη Βαμβούνη και αναδημοσιεύονται και στην σχετική στήλη του mixtape.gr. Με αφορμή την επανακυκλοφορία από την Marvel για πρώτη φορά σε συλλογή των 13 πρώτων τευχών του ιστορικού της τίτλου “Strikeforce Morituri”, καθίσαμε με τους συνήθεις ύποπτους @manolis (gkoultouroblog), @Hell_b0y (Hell is a Land Without Comic Books) και @amatyultar (amatynews) και ξαναδιαβάσαμε από την αρχή την σειρά από την δημιουργική ομάδα των Peter B. Gillis και Brent Anderson, που εμείς στην Ελλάδα γνωρίσαμε ως “Ομάδα Κρούσης Μοριτούρι” σαν back-up στα περιοδικά της Μαμούθ Κόμιξ. Επίσης, να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τον υπερταλαντούχο Ηλία Κυριαζή για το υπέροχο Morituri-appreciation artwork που ετοίμασε ειδικά για αυτή την περίπτωση και μπορείτε να απολαύσετε in all its glory δίπλα σε αυτές τις γραμμές. Την πρώτη συλλογή (τεύχη 1 εώς 13) του Strikeforce Morituri μπορείτε να την παραγγείλετε από το Amazon μέσω αυτού του link.

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

Πρεμιέρα-ριβιουπόστ για το 2012.

Το κορίτσι με το τατουάζ, Sherlock Holmes: Το παιχνίδι των σκιών, J. Edgar, Martha Marcy May Marlene, Καταφύγιο, Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα και το Άλογο του Πολέμου. Πλήθος καινούριων κυκλοφοριών στο πρώτο μισό του Γενάρη, εύρος θεματολογίας και ύφους επίσης, θετικές γενικώς εντυπώσεις, πάμε να δούμε αναλυτικά τι αστέρια έπιασε η κάθε ταινία.

Τρίτη, 17 Ιανουαρίου 2012

Από το (500) Days of Summer στο Like Crazy. Η νέα γενιά των Love Stories.

Αγόρι αγαπά κορίτσι, κορίτσι αγαπά αγόρι, αγόρι παρεξηγεί κορίτσι, κορίτσι μένει μόνο με τα νεύρα του, αγόρι μετανοεί, κορίτσι παρεξηγεί με τη σειρά του, αγόρι πολεμά κι επιμένει σθεναρά και μετά από 231 ακόμα κύματα τελικά αγόρι κατακτά κορίτσι και ο έρωτάς τους επιζεί για πάντα στο κινηματογραφικό πάνθεον. Σωστά; Λάθος.

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2012

Βαράτε, βιολιτζήδες (ή αλλιώς Το βιολί στο σινεμά σε Α' ρόλο)

Με καμπύλες που μοιάζουν ακαταμάχητες ανεξαρτήτως φύλου και διάχυτη σεξουαλικότητα σε όλες του τις δημιουργίες, το βιολί είναι ο αιώνιος αντίζηλος κι ο πρόστυχος ανταγωνιστής στον ερωτισμό του πιάνου. Έχει συχνά τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη συμφωνική ορχήστρα κι εντελώς αντίστοιχα και στον κινηματογράφο έχει καταλάβει ένα σεβαστό ποσοστό του screen time της σινεφιλικής ιστορίας. Μετά το άλμα, ακολουθούν στιγμιότυπα "στενών" επαφών μεταξύ ανθρώπου και εγχόρδου, άντρα ή γυναίκας. Παρεμπιπτόντως, η εισαγωγική εικόνα του κειμένου είναι ο πίνακας Βιολί και Σταφύλια (1912) του Πάμπλο Πικάσο. Η επιλογή του καλλιτέχνη ήταν απολύτως τυχαία και δεν έχει καμία σχέση με την επικαιρότητα. Ίσως.

Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Αποκλειστικό: Η πρώτη φωτογραφία από το director's cut του Tree Of Life.

Μία μεγάλη αποκλειστικότητα του ντιεξομπλόγκ. Τι μεγάλη, τεράστια πρέπει να πω. Όσο ένας δεινόσαυρος, για παράδειγμα. Έχω τερματίσει την συγκίνηση λέμε.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...